HARAM

Kanatlarının ağırlığını çekmek zorunda olmasaydı melekler

Yüzündeki hüznü çözerdim belki.

Tanrıya inanmak varlığını hiçe saymak,

Tek başına bir varlığın tasvirine tapmaktır.

Yanında uyumak adiliğin olmadığı bir diyarda

Umarsızca uyumaktır öğle vakitlerine doğru.

Sana inanmaktır sözlükleri açıp,

Yalan kelimesini bulamamak.

Erkekliği gözün arkada kalmadan duvara yaslayıp

Omzunda ağlamaktır paylaşmak.

Ve haramdır bu dünyada yaşamak meleklere