UYUMUYORUM

Geceleri uyumuyorum artık

Geçmişe açılan pencerelerden

Düşüyorum sonsuz kere

Sonra bir el uzanıyor,

Kurumuş, yıpranmış;

Nafile düşüyorum yine de

Toprağın sıcaklığı yakıyor

Gökyüzünün sonsuzluğu ürkütüyor

Yalnızım, yanlışım, yanmışım