BAHÇELİ

Bahçeli’de büyüdüm ben,

İsli betonlara ev demeye alıştım.

Okul dönüşü beşe beş maç sokak arasında,

Gri, acımasız, beton bahçelerde kurulan çamurdan kaleler,

Bakkaldan bin türlü oyunla çalınan altı katlı ayva top,

Araba altına kaçınca yaşanan telaş,

Yağmur yağınca kaldırım kenarlarındaki kavakların toprak kokusu,

Yer yer ayakta duran bahçeli evlerin hikayeleri,

Etraf okulların kabadayıları,

Sokak kenarlarında kovalamaca,

Sakız parası uğruna herşeyi ortaya koyma,

Kapıcının hiç paklanmayan elleri,

Komşunun aşuresi,

Ansızın bir silah sesi, sönen bir ışık, akabinde değişen sokak isimleri,

Dükkan önündeki tabureler,

Aslında aileler için yapılmış bekar bezik salonları,

Dumandan içerisi görünmeyen kahvehaneler,

Pencereden sarkan bir sepet,

Apartman telekomundan topçuluk hayalleri kuran oğluna seslenen bir anne,

Bahçeli’de büyüdüm ben...